अत्र च विशेषः—
हत्वा तं दन्तवक्रं दनुजकुलरिपुर् गोष्ठम् आत्मार्थसर्व
त्यागि प्राति स्म चिन्तामणिभिर् अथ निधिश्रीभिर् आत्मीयतातम् ।
किं चामीषाम् असङ्ख्याभरणगणशतं बिभ्रद् अप्य् एष कृष्णस्
तैर् एतैः स्वस्वदत्तं पदम् अथ कलयन् नैक्षि नान्यैर् वितीर्णम् ॥29॥
atra ca viśeṣaḥ—
hatvā taṁ dantavakraṁ danuja-kula-ripur goṣṭham ātmārtha-sarva-
tyāgi prāti sma cintāmaṇibhir atha nidhi-śrībhir ātmīya-tātam |
kiṁ cāmīṣām asaṅkhyābharaṇa-gaṇa-śataṁ bibhrad apy eṣa kṛṣṇas
tair etaiḥ sva-sva-dattaṁ padam atha kalayan naikṣi nānyair vitīrṇam ||29||
И здесь особо: сразив того Дантавакру, Враг рода данавов одарил камнями чинтамани пастбище, что всё отдало ради Него, а Своего отца — богатствами сокровищ. И притом Кришна, хоть и носил сотни их бесчисленных украшений, принимал место, отведённое каждым из них, — и никто не видел на Нём даров других.
1cd5a246b0e9 · publicado 25 sept 2026, 5:21:24 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Чинтамани — сказочный камень, исполняющий желания. Подарки Двараки Кришна откладывает: во Врадже Он носит только то, что подарили Ему жители Враджа.