तन्निवासभूतभूतद्रोहसत्रमहानलकुण्डकल्पकल्पकालपुरुषनाभिह्रददेशीयह्रददेशीयसीम्नि यदैव दैववशतो गता उदन्यायोगादन्यायोगान्यम्भांसि गावो गोपाश्च पिबन्ति स्म, तदैव श्रीकृष्णेच्छातोऽच्छातोदया अप्यप्राकृतदेहतयाहतयापि गततद्याथातथ्येन सर्वे विपद्यन्ते स्मेव ॥4॥
tannivāsabhūtabhūtadrohasatramahānalakuṇḍakalpakalpakālapuruṣanābhihradadeśīya-hradadeśīya-sīmni yadaiva daivavaśato gatā udanyāyogādanyāyogānyambhāṁsi gāvo gopāśca pibanti sma, tadaiva śrīkṛṣṇecchāto'cchātodayā apyaprākṛtadehatayāhatayāpi gatatadyāthātathyena sarve vipadyante smeva ||4||
И когда у края этого озера — подобного жертвенной яме великого огня жертвоприношения вражды к живым, подобного пупу Времени-Пуруши, — коровы и пастухи, по воле судьбы, мучимые жаждой, пили эту недобрую воду, — тогда по воле Шри Кришны, хоть и чистые, с неземными телами, неуязвимые, все они будто бы, в согласии с истинным порядком вещей, погибли.
22129895c701 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 11:10:19 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
По ШБ 10.15.48–49: пастушки и коровы пали мёртвыми у водоёма.