एवं मुहूर्तं मूर्तं मूर्च्छन्तमिव तमनुरागसुमनःपरागपटलान्धकारमनुभवतोस्तयोश्चन्द्रावलीप्रभृतिष्वपि कृष्णं वार्षभानव्यां नव्यां रतिमुद्वहन्तमनुमान्तीषु सकलास्वपरासु निद्रामुपगच्छन्तीषु केषुचिदपि मिथः कृष्णकथाकथनेनैव जाग्रत्सु “भो भो अत्याहितमत्याहितम्” इत्यहितसूचकः कष्टतरः कोऽपि कलकलः समुल्ललास ॥47॥
evaṁ muhūrtaṁ mūrtaṁ mūrcchantamiva tamanurāga-sumanaḥparāgapaṭalāndhakāramanubhavatostayoścandrāvalīprabhṛtiṣvapi kṛṣṇaṁ vārṣabhānavyāṁ navyāṁ ratimudvahantamanumāntīṣu sakalāsvaparāsu nidrāmupagacchantīṣu keṣucidapi mithaḥ kṛṣṇakathākathanenaiva jāgratsu “bho bho atyāhitamatyāhitam” ityahitasūcakaḥ kaṣṭataraḥ ko'pi kalakalaḥ samullalāsa ||47||
Так они на миг переживали тьму от пыльцы цветов любви, словно воплощённый обморок; а Чандравали и прочие догадывались, что Кришна несёт новую любовь к дочери Вришабхану; и когда все остальные засыпали, а некоторые бодрствовали, рассказывая друг другу о Кришне, — поднялся какой-то тяжкий гул, предвещающий беду: «Эй, эй, страшная беда, страшная беда!»
99b0e346b5df · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 11:10:19 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Лесной пожар — ШБ 10.17.21–25.