तावदेवमनुकूलमनुकूलविपर्यस्तप्राणेशश्रीकृष्णोत्थानविलम्बलम्बमानमाभीलमाभीलमालम्बमानाः पशवः शिशवश्च शिथिलजीवना विहायसि च विहाय सिचयकचप्रचयादिसंवरणं गीर्वाणा बाणाहता इव मर्मव्यथापन्ना हाहेति स्रवदस्रवदनधावना धावनासमर्था निधाय करयुगलं मूर्धनि ध्वनिमुक्तकण्ठमुभये भयेन शोकेन केनचिदार्ताः “कष्टं भोः कष्टं हा हता हा हताः स्म” इति निरालोकं लोकं सकलमेव वीक्षमाणा यावदासादितमूर्च्छां मूच्छां प्राप्नुवन्ति स्म, तावदेव व्रजनगरजनगरलोदधिनेवातिकष्टेनारिष्टेनाविकृतिविकृतविभावकेनेवाभावि ॥11॥
tāvadevamanukūlamanukūla-viparyasta-prāṇeśa-śrīkṛṣṇotthāna-vilamba-lambamānamābhīlamābhīlamālambamānāḥ paśavaḥ śiśavaśca śithilajīvanā vihāyasi ca vihāya sicayakacapracayādi-saṁvaraṇaṁ gīrvāṇā bāṇāhatā iva marmavyathāpannā hāheti sravadasravadanadhāvanā dhāvanāsamarthā nidhāya karayugalaṁ mūrdhani dhvanimuktakaṇṭhamubhaye bhayena śokena kenacidārtāḥ “kaṣṭaṁ bhoḥ kaṣṭaṁ hā hatā hā hatāḥ sma” iti nirālokaṁ lokaṁ sakalameva vīkṣamāṇā yāvadāsādita-mūrcchāṁ mūcchāṁ prāpnuvanti sma, tāvadeva vrajanagarajanagaralodadhinevātikaṣṭenāriṣṭenāvikṛtivikṛtavibhāvakenevābhāvi ||11||
Пока животные и дети, с жизнью на волоске, держались страшного, тревожного ожидания — когда же поднимется их владыка жизни Шри Кришна, — а боги в небе, бросив поправлять одежды и волосы, словно раненые стрелами в самое сердце, с плачем «ах, ах», утирая лица от слёз, не в силах бежать, возложив руки на головы, в голос, и в страхе, и в горе: «Беда, о беда! Ах, мы погибли, погибли!» — глядя на весь мир, ставший беспросветным, — почти лишились чувств, — тем временем город Враджа постигло тяжкое дурное знамение, словно океан яда.
569697f61a60 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 11:10:19 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Весь мир ждёт, когда поднимется Кришна.