“ततश्च दरिद्राणां मनोरथ इवोत्पद्यमान एव प्रणष्टः, हतभाग्यानां वैभवोदय इवाभुज्यमान एव तत्कालविगलितः, वैद्युतो वह्निरिव न चिरस्थायी, स्वप्नदृष्ट इव, भ्रमोपगत इव, ऐन्द्रजालिकोदीरित इव, न दृश्यमानो वनवह्निरखिलजनलजनकारी बभूव । किमस्माभिः प्रमत्तैरिवालपितं कुतो वनाग्निः” इति ॥52॥
“tataśca daridrāṇāṁ manoratha ivotpadyamāna eva praṇaṣṭaḥ, hatabhāgyānāṁ vaibhavodaya ivābhujyamāna eva tatkālavigalitaḥ, vaidyuto vahniriva na cirasthāyī, svapnadṛṣṭa iva, bhramopagata iva, aindrajālikodīrita iva, na dṛśyamāno vanavahnirakhilajana-lajanakārī babhūva | kimasmābhiḥ pramattairivālapitaṁ kuto vanāgniḥ” iti ||52||
«И тогда он, как желание бедняка, едва родившись, исчез; как богатство неудачника, не успев быть вкушённым, тут же утёк; как огонь молнии, недолговечный; как увиденное во сне, как пришедшее в заблуждении, как показанное фокусником, — лесной пожар, стыдивший всех людей, стал невидим. Что мы, словно пьяные, болтали — откуда лесной пожар?»
2f7f584687f5 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 11:10:19 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Люди думают, что пожара и не было.