Viśākhā
विशाखा (पुरोऽनुसृत्य, संस्कृतेन) :
नम्रीकृत्य शिरो मुहुस् तरुवृताम् आलोकते वर्तनीम्
उत्थाय क्षणम् आसनात् पुनर् अहो निषीदत्य् असौ ।
द्वित्राण्य् एत्य पदानि वीक्ष्य ललितां भूयः परावर्तते
पश्याग्रे तव सङ्गमोत्सुकतया राधा परिक्लाम्यति ॥
viśākhā (puro’nusṛtya, saṁskṛtena) :
namrī-kṛtya śiro muhus taru-vṛtām ālokate vartanīm
utthāya kṣaṇam āsanāt punar aho niṣīdaty asau |
dvitrāṇy etya padāni vīkṣya lalitāṁ bhūyaḥ parāvartate
paśyāgre tava saṅgamotsukatayā rādhā pariklāmyati ||
छन्द अज्ञात
Вишакха (пройдя вперёд, на санскрите): Склонив голову, она снова и снова вглядывается в тропу, закрытую деревьями; встаёт на миг с сиденья — и, ах, снова садится; пройдёт два-три шага, взглянет на Лалиту — и возвращается. Смотри: впереди Радха изнемогает от жажды встречи с тобой.
2a2c2a47f26b · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 5:43:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से