राधाकृष्णानुरागान् मुकुलपुलकिनो माकरन्दौघबाष्पान्तत् तादृग् वातचञ्चत्किशलयकरतो दिव्यनृत्यं दधानाः ।महार्थान् योगीन्द्राइर् अपि दुरुपलम्भान् वितरतोभजानन्य् अप्रेम्णा दयितमवृन्दावनतरून् ॥6.13॥
rādhā-kṛṣṇānurāgān mukula-pulakino mākarandaugha-bāṣpāntat tādṛg vāta-cañcat-kiśalaya-karato divya-nṛtyaṁ dadhānāḥ |mahārthān yogīndrāir api durupalambhān vitaratobhajānany apremṇā dayitama-vṛndāvana-tarūn ||6.13||
छन्द अज्ञात
От страсти к Радхе и Кришне бутоны на деревьях — словно мурашки, потоки нектара — словно слёзы, а руками-побегами, трепещущими на ветру, они совершают дивный танец. С исключительной любовью чти эти милейшие деревья Вриндавана, раздающие великие блага, труднодоступные даже для царей йогов.
c8f34866b7b9 · प्रकाशित 30 सित॰ 2026, 12:15:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Размер в e-тексте смешан: вторая половина стиха повторяет 6.18 с опечатками.