अथ विगतासौ गतासौभगे भगवदङ्गसङ्गादङ्गसंगानसमुचिते प्रागावेगवेगतो गतोत्कर्षेऽपि पांशुशर्करावर्षिणि पवमाने पवमाने स्वकुलं तस्मिन्नपि निपतति तत्कण्ठावलम्बिनीलमणिहार इव अलब्धभूतलस्पर्श एव तेन सह भुवस्तलं यावदालम्बते, तावदेव शाम्यति वात्यावर्ते पूर्वमेव तनयानवलोकशोकशुष्यमाणमना मनागप्यवस्थातुमसमर्था समर्थामेव मूर्च्छामवलम्ब्यावलम्ब्याहतधीरधीरतया व्रजेशवनिता नितान्तमवनितले निपपात ॥14॥
atha vigatāsau gatāsaubhage bhagavadaṅgasaṅgādaṅgasaṁgāna-samucite prāgāvegavegato gatotkarṣe'pi pāṁśuśarkarāvarṣiṇi pavamāne pavamāne svakulaṁ tasminnapi nipatati tatkaṇṭhāvalambi-nīlamaṇihāra iva alabdhabhūtalasparśa eva tena saha bhuvastalaṁ yāvadālambate, tāvadeva śāmyati vātyāvarte pūrvameva tanayānavalokaśoka-śuṣyamāṇamanā manāgapyavasthātumasamarthā samarthāmeva mūrcchāmavalambyāvalambyāhatadhīradhīratayā vrajeśavanitā nitāntamavanitale nipapāta ||14||
И когда безжизненный демон — утративший удачу, но обретший прикосновение к телу Господа, лишившийся былой силы, но ещё осыпавший всё пылью и гравием, — рухнул вместе со своим родом, а Кришна, висевший у него на шее, как сапфировое ожерелье, вместе с ним ещё не коснулся земли, — вихрь утих. А владычица Враджа, чьё сердце уже иссохло от горя, что она не видит сына, не могла больше держаться, обняла беспамятство, как надёжную опору, и, лишившись стойкости, рухнула на землю.
93fb6b5b2788 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 22:32:51 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Смерть демона и обморок Яшоды (ШБ 10.7.24, 28).