ततश्च द्विजत्वेन परस्परमतिस्निग्धयोरावयोः प्रियरावयोः प्रियसुहृदोः कुसुमासवशुकयोरुपरोधेन विरोधेन विरहितं “चिरतरानुरागिण्यै शुक देव्यै स्वकरकमलामोदमेदुरा दुरासदा श्रियोऽपि बकुलमाला बकुलमालाद्वारा प्रापणीया, सफलीकर्तव्यं च निजशिल्पकौशलम्” इति कुसुमासवेन गदितो दामोदरो दरोदितवेपथुना कियदुदीर्णधर्मजलकणमेदुरेण करकमलेनोल्लास्य मूर्तां निजप्रणयमाधुरीमिव बकुलमालामेनां दरहसितसुधालेशपेशलं वदनसुधाकरमवहित्थया मन्मुखाभिमुखीकृत्य कृत्यकोविदो मम करे सस्पर्शं समर्पयामास । मया च मूर्तं सुरभितमं तदीयं हृदयमिव करे निधाय माल्यमिदं कृतार्थयेव समागत्य मद्देव्यै सर्वमामूलतः कथयित्वा समर्पितम् । “सा चेयं मद्देवी त्वरितमेवादाय समागता” इति कथितवत्यां बकुलमालायां तां बकुलमालां श्यामा राधायाः कण्ठवर्तिनीं करोति स्म ॥27॥
tataśca dvijatvena parasparamatisnigdhayorāvayoḥ priyarāvayoḥ priyasuhṛdoḥ kusumāsava-śukayoruparodhena virodhena virahitaṁ “ciratarānurāgiṇyai śuka devyai svakarakamalāmodamedurā durāsadā śriyo'pi bakulamālā bakulamālādvārā prāpaṇīyā, saphalīkartavyaṁ ca nijaśilpakauśalam” iti kusumāsavena gadito dāmodaro daroditavepathunā kiyadudīrṇadharmajalakaṇamedureṇa karakamalenollāsya mūrtāṁ nijapraṇayamādhurīmiva bakulamālāmenāṁ darahasita-sudhāleśapeśalaṁ vadanasudhākaramavahitthayā manmukhābhimukhīkṛtya kṛtyakovido mama kare sasparśaṁ samarpayāmāsa | mayā ca mūrtaṁ surabhitamaṁ tadīyaṁ hṛdayamiva kare nidhāya mālyamidaṁ kṛtārthayeva samāgatya maddevyai sarvamāmūlataḥ kathayitvā samarpitam | “sā ceyaṁ maddevī tvaritamevādāya samāgatā” iti kathitavatyāṁ bakulamālāyāṁ tāṁ bakulamālāṁ śyāmā rādhāyāḥ kaṇṭhavartinīṁ karoti sma ||27||
«И тогда, по настоянию двух дваждырождённых — Кусумасавы и попугая, очень дружных между собой, милых на голос, — Кусумасава сказал: „Попугай! Пусть гирлянда бакулы, благоухающая ароматом твоей руки-лотоса, недоступная даже для Шри, через Бакуламалу попадёт к давно любящей госпоже; и пусть твоё искусство принесёт плод“. И Дамодара, умелый в деле, — рукой-лотосом, чуть дрожащей и покрытой каплями пота, — поднял эту гирлянду бакулы, словно воплощённую сладость своей любви, и, скрывая чувство, обратив ко мне лицо-луну, прелестное от лёгкой улыбки, вложил её мне в руку, коснувшись её. А я, держа в руке эту гирлянду, словно его благоуханнейшее сердце, пришла, будто достигнув цели, всё с самого начала рассказала моей госпоже и отдала ей; и вот моя госпожа тотчас взяла её и пришла сюда». Когда Бакуламала так рассказала, Шьяма надела эту гирлянду бакулы на шею Радхе.
f443f99ad7aa · опубликовано 28 сент. 2026 г., 23:15:30 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Попугай и брахман — оба «дваждырождённые» (dvija).