ललिताह—“तात! किमु चितमुचितमेव तदुपकरणम्” । स आह—“चिरचितानि रचितानि च विविधकौशलेन सकलान्येवोपकरणानि करणानियम्यानि कौतुकेन न केन, न केवलमद्यैव, तदालोकयन्तु शुभवत्यो भवत्यो भवनं प्रविश्य, सम्पन्नमसम्पन्नमपि च विलोक्यपदार्थं विलोक्य पदार्थं यमन्यमिष्टतमं तमञ्जसा च कथयन्तु” इति ॥33॥
lalitāha—“tāta! kimu citamucitameva tadupakaraṇam” | sa āha—“ciracitāni racitāni ca vividhakauśalena sakalānyevopakaraṇāni karaṇāniyamyāni kautukena na kena, na kevalamadyaiva, tadālokayantu śubhavatyo bhavatyo bhavanaṁ praviśya, sampannamasampannamapi ca vilokyapadārthaṁ vilokya padārthaṁ yamanyamiṣṭatamaṁ tamañjasā ca kathayantu” iti ||33||
Лалита сказала: «Отец, а припасы собраны как следует?» Он ответил: «Все припасы давно собраны и разными искусниками приготовлены — не только сегодня, из любопытства кого угодно. Так что войдите, благие, в дом и посмотрите: что есть и чего нет; и какое кушанье любимее всего — скажите сразу».
01c28e438ea6 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 23:16:06 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами