ततो व्रजेश्वर्याह—“तदयि दयितेहिते! वार्षभानवि! न विना भवत्पक्वमन्यपक्वमतः परं परं नामोदिष्यते, मोदिष्यते च ममात्मजः, तदितः प्रागुरवो गुरवो हि ते हितेन वचसा मयानुरोधयितव्या रोधयितव्या च तेषामननुमतिः, यथा लाभवती भवती कृष्णार्थमेव मे वस्त्येऽवस्त्येयसौहृदा हृदा सरसेन पक्त्री भवित्री” ॥68॥
tato vrajeśvaryāha—“tadayi dayitehite! vārṣabhānavi! na vinā bhavatpakvamanyapakvamataḥ paraṁ paraṁ nāmodiṣyate, modiṣyate ca mamātmajaḥ, taditaḥ prāguravo guravo hi te hitena vacasā mayānurodhayitavyā rodhayitavyā ca teṣāmananumatiḥ, yathā lābhavatī bhavatī kṛṣṇārthameva me vastye'vastyeyasauhṛdā hṛdā sarasena paktrī bhavitrī” ||68||
Тогда владычица Враджа сказала: «Ах, милая дочь Вришабхану! Без твоей стряпни отныне никакая другая стряпня моего сына не порадует, а твоя — порадует. Так что я с добрыми словами уговорю твоих старших и не допущу их несогласия, — чтобы ты, благая, в моём доме, с сердцем, полным дружбы и расы, была поварихой только для Кришны».
bd5fd73a8d98 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 23:15:30 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Отсюда во всех гаудийских поэмах — Радха каждое утро готовит для Кришны в доме Яшоды.