आसां श्रीर् अपि सा विभर्ति न तुलां यद् वाञ्छयासीत् तपश्
चारिण्य् एव चिराय नाप किल यं सोऽयं व्रजेन्द्रात्मजः ।
याः स्वेनाग्रहपूर्वकं भुजयुगेनाबेष्टिता नोज्झितुं
वाञ्छाम् आञ्चद् अभीक्ष्नम् अत्र सति काः स्वर्गादिवर्ग्याः स्त्रियः ॥34॥
āsāṁ śrīr api sā vibharti na tulāṁ yad vāñchayāsīt tapaś-
cāriṇy eva cirāya nāpa kila yaṁ so’yaṁ vrajendrātmajaḥ |
yāḥ svenāgraha-pūrvakaṁ bhuja-yugenābeṣṭitā nojjhituṁ
vāñchām āñcad abhīkṣnam atra sati kāḥ svargādi-vargyāḥ striyaḥ ||34||
Даже Шри не выдерживает сравнения с ними: из желания она долго была подвижницей, а этого сына владыки Враджи так и не обрела; их же Он сам настойчиво обнимал обеими руками и постоянно являл желание не отпускать, — что уж тут говорить о небожительницах?
e3dea119c7e1 · published Sep 25, 2026, 3:16:48 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47.