यत् पुष्पं घ्रातवन्तः सकृद् अपि पवनं वा स्पृशन्तः स्वरूपंलोकं वालोकयन्तः कम् अपि नतिकृतः कर्हिचिद् यद्दिशेऽपि ।यन्नामाप्य् एकवारं शुभम् अभिदधतः कीकटादौ च मृत्वाप्राप्स्यन्त्य् एवाञ्जसा तन् मुनिवर महितं धाम ये केचिद् एव ॥3.28॥
yat puṣpaṁ ghrātavantaḥ sakṛd api pavanaṁ vā spṛśantaḥ svarūpaṁlokaṁ vālokayantaḥ kam api natikṛtaḥ karhicid yad-diśe’pi |yan-nāmāpy eka-vāraṁ śubham abhidadhataḥ kīkaṭādau ca mṛtvāprāpsyanty evāñjasā tan munivara mahitaṁ dhāma ye kecid eva ||3.28||
Кто бы ни были те, кто понюхал его цветок, или хоть раз коснулся его ветерка, или увидел его облик и жителей, или когда-нибудь хоть как-то поклонился даже в его сторону, или хоть раз произнёс его благое имя, — даже умерев в Кикате и прочих дурных местах, они непременно и легко достигнут той обители, почитаемой лучшими мудрецами.
88c51559093f · published Sep 29, 2026, 11:54:09 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — sragdharā. Киката — область, считавшаяся нечистой.