तद् एतद् अनुभूय कुपूयः खल्व् असौ दूयमानहृदयतया यक्षः प्रतस्थे, स्वेन चानीतं सन्देशं प्रवाहे मूत्रितम् इवातस्थे ।
तद् एवम् अपध्वस्तंमन्यः शतमन्युश् च शतमन्युतया विमानगतिं प्रति विमानगतिम् आसाद्य सद्यः सानुशयं संशयानतया शयानतया च निजान्तर्निलयम् अयाञ्चक्रे । शाब्दिकाष्टकम् अनु विशिष्टतया रलयोर् व्यत्ययम् इवावेत्य, निरयम् एव च तं मन्यते स्म । तथा हि—
tad etad anubhūya kupūyaḥ khalv asau dūyamāna-hṛdayatayā yakṣaḥ pratasthe, svena cānītaṁ sandeśaṁ pravāhe mūtritam ivātasthe |
tad evam apadhvastaṁ-manyaḥ śatamanyuś ca śata-manyutayā vimāna-gatiṁ prati vimāna-gatim āsādya sadyaḥ sānuśayaṁ saṁśayānatayā śayānatayā ca nijāntar-nilayam ayāñcakre | śābdikāṣṭakam anu viśiṣṭatayā ralayor vyatyayam ivāvetya, nirayam eva ca taṁ manyate sma | tathā hi—
metro no identificado
Выслушав это, негодный якша с уязвлённым сердцем ушёл, а принесённая им весть осталась, будто её выплеснули в поток. А Шатаманью, считая себя опозоренным, «с сотней гневов» вернулся на своей колеснице — путём бесчестья — и тотчас, раскаиваясь, в сомнениях, ушёл лечь в свои внутренние покои. Как по правилу грамматиков о замене «р» и «л», он счёл свою обитель («нилая») адом («нирая»). Ведь:
ad189a3da3e3 · publicado 24 sept 2026, 21:20:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Игры слов: шатаманью — имя Индры и «с сотней гневов»; вимана — «колесница» и «бесчестье»; нилая/нирая — «обитель»/«ад».