ततश् च सर्वोऽपि विस्रब्धः परमप्रेमभाजनगोसभाजनम् आरब्धवान् । यत् खलु—
गोभिर् गोपा मिथः स्युः प्रतिपददयितास् तत्र नन्दव्रजस्थास्
तत्र श्रीनन्दराजः स्वयम् अयम् उपमा तत्र तत्रास्य पुत्रः ।
यद्य् एवं तर्हि गोवर्धनमहसि तदभ्यर्चने ते गवाद्याः
किं वर्ण्याः किन्तु निर्वर्णनम् अनु परमं ज्ञेयभावं प्रयान्ति ॥44॥
tataś ca sarvo’pi visrabdhaḥ parama-prema-bhājana-go-sabhājanam ārabdhavān | yat khalu—
gobhir gopā mithaḥ syuḥ pratipada-dayitās tatra nanda-vrajasthās
tatra śrī-nanda-rājaḥ svayam ayam upamā tatra tatrāsya putraḥ |
yady evaṁ tarhi govardhana-mahasi tad-abhyarcane te gavādyāḥ
kiṁ varṇyāḥ kintu nirvarṇanam anu paramaṁ jñeya-bhāvaṁ prayānti ||44||
Тогда все, успокоившись, начали почитать коров — сосуд высшей любви. Ведь: Через коров пастухи всегда дороги друг другу; среди них — жители Враджа Нанды; среди них образец — сам Шри царь Нанда, а в нём — его сын. Если так, то как описать коров и прочих при их почитании на празднике Говардханы? За пределом описания они достигают высшего, что можно лишь познать.
ee5b4069e2c2 · publicado 24 sept 2026, 21:20:01 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.