यस्याश् च मय्यासक्तेः प्रभावेण तासां तेषु पतिन्मन्येषु रहःसङ्गः शशशृङ्गताम् अवाप । पुत्रायमाणेषु यातृपुत्रादिषु चासङ्गः शिथिलाङ्गतां गतवान् । अथ पुनर् आसक्तिः सा क्रमाद् अमर्यादतया केन केनचित् पर्यालोचिता; यत एव सज्जलज्जतया तस्माच् छलान्तरबलान् मय व्यवहितम् । ततश् च पुनर् मम तत्र प्रकटगमने सति तासाम् अङ्गीकारे पूर्ववद् एव लज्जा प्रसज्जेद् अनङ्गीकारे च तासां प्राणत्राणं न स्यात् । तथापि तत्र गत्वा तस्य सावधानं समाधानं कथम् अपि प्रथनीयम् इत्युत्कण्ठया धैर्य्यं कुण्ठयन्न् अत्रत्यपित्रोर् उपकण्ठे गद्गदकण्ठतया तत्रत्यमित्रादीनां दुःखं वर्णयंस् तत्र मध्ये मध्ये गमनाय न्य्वेदिषम् । तौ तु नाज्ञां दत्त इति तद् अवज्ञाय गमने तद् अपि न मङ्गलसङ्गि स्याद् इति विभाव्य निरुत्साहतां गच्छामि । किं बहुना? मध्ये मध्ये तेषां पित्रादीनाम् अत्रानयनाय च तयोर् अनुज्ञा जिघृक्षिता । सा पुनर् निजयज्ञसूत्रयज्ञम् अनु च तद् अनाह्वानान् न सम्भाविता । तस्माद् यावद् अहं समयगत्या मत्या समादधामि, तावल् लब्धदुरवस्थाविशेषतयात्मनिर्विशेषं त्वाम् एव तत्र प्रस्थापयितुम् उद्यतोऽस्मि ।
yasyāś ca mayyāsakteḥ prabhāveṇa tāsāṁ teṣu patinmanyeṣu rahaḥ-saṅgaḥ śaśaśṛṅgatām avāpa | putrāyamāṇeṣu yātṛ-putrādiṣu cāsaṅgaḥ śithilāṅgatāṁ gatavān | atha punar āsaktiḥ sā kramād amaryādatayā kena kenacit paryālocitā; yata eva sajja-lajjatayā tasmāc chalāntara-balān maya vyavahitam | tataś ca punar mama tatra prakaṭa-gamane sati tāsām aṅgīkāre pūrvavad eva lajjā prasajjed anaṅgīkāre ca tāsāṁ prāṇa-trāṇaṁ na syāt | tathāpi tatra gatvā tasya sāvadhānaṁ samādhānaṁ katham api prathanīyam ityutkaṇṭhayā dhairyyaṁ kuṇṭhayann atratya-pitror upakaṇṭhe gadgada-kaṇṭhatayā tatratya-mitrādīnāṁ duḥkhaṁ varṇayaṁs tatra madhye madhye gamanāya nyvediṣam | tau tu nājñāṁ datta iti tad avajñāya gamane tad api na maṅgala-saṅgi syād iti vibhāvya nirutsāhatāṁ gacchāmi | kiṁ bahunā? madhye madhye teṣāṁ pitrādīnām atrānayanāya ca tayor anujñā jighṛkṣitā | sā punar nija-yajña-sūtra-yajñam anu ca tad anāhvānān na sambhāvitā | tasmād yāvad ahaṁ samaya-gatyā matyā samādadhāmi, tāval labdha-duravasthā-viśeṣatayātma-nirviśeṣaṁ tvām eva tatra prasthāpayitum udyato’smi |
Силой этой привязанности ко мне их тайная близость с теми, кто мнил себя их мужьями, стала рогом зайца, а привязанность к тем, кто был им будто сыном, — к сыновьям невесток и прочим — ослабла. А потом эта привязанность, понемногу перейдя все границы, была кое-кем замечена; поэтому, стыдясь, я под другим предлогом отстранился. И теперь, если я поеду туда открыто, то, приняв их, снова навлеку стыд, как прежде, а не приняв — не спасу им жизнь. И всё же, в тоске желая как-нибудь тщательно всё уладить, сломив терпение, я со срывающимся голосом рассказывал здешним родителям о горе тамошних друзей и просил позволения время от времени туда ездить. Они не позволили; а поехать, ослушавшись, — это тоже не к добру, — рассудил я и пал духом. Да что говорить: я хотел хотя бы просить позволения время от времени привозить сюда отца и прочих; но и это невозможно — ведь их не позвали даже на праздник моего шнура. Так что, пока я со временем не улажу всё умом, я, оказавшись в таком тяжёлом положении, посылаю туда тебя, ничем от меня не отличного.
c3486b48b7d9 · publicado 25 sept 2026, 3:16:48 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Рог зайца — пример несуществующего.