यतः तत्रोपजग्मुर् भुवनं पुनाना महानुभावा मुनयः सशिष्याः । प्रायेण तीर्थाभिगमापदेशैः स्वयं हि तीर्थानि पुनन्ति सन्तः ॥ अत्रिर् वसिष्ठश् च्यवनः शरद्वान् अरिष्टनेमिर् भृगुर् अङ्गिराश् च । पराशरो गाधिसुतो ऽथ राम उतथ्य इन्द्रप्रमदेध्मवाहौ ॥ मेधातिथिर् देवल आर्ष्टिषेणो भारद्वाजो गौतमः पिप्पलादः । मैत्रेय और्वः कवषः कुम्भयोनिर् द्वैपायनो भगवान् नारदश् च ॥ अन्ये च देवर्षिब्रह्मर्षिवर्या राजर्षिवर्या अरुणादयश् च । नानार्षेयप्रवरान् समेतान् अभ्यर्च्य राजा शिरसा ववन्दे ॥ सुखोपविष्टेष्व् अथ तेषु भूयः कृतप्रणामः स्वचिकीर्षितं यत् । विज्ञापयाम् आस विविक्तचेता उपस्थितो ऽग्रे ऽभिगृहीतपाणिः ॥ इत्य् आद्यनन्तरम् ततश् च वः पृच्छ्यम् इमं विपृच्छे विश्रभ्य विप्रा इति कृत्यतायाम् । सर्वात्मना म्रियमाणैश् च कृत्यं शुद्धं च तत्रामृशताभियुक्ताः ॥ इति पृच्छति राज्ञि तत्राभवद् भगवान् व्यासपुत्रो यदृच्छया गाम् अटमानो ऽनपेक्षः । अलक्ष्यलिङ्गो निजलाभतुष्टो वृतश् च बालैर् अवधूतवेषः ॥ ततश् च प्रत्युत्थितास् ते मुनयः स्वासनेभ्यः इत्याद्यन्ते स संवृतस् तत्र महान् महीयसां ब्रह्मर्षिराजर्षिदेवर्षिसङ्घैः । व्यरोचतालं भगवान् यथेन्दुर् ग्रहर्क्षतारानिकरैः परीतः ॥ इत्य् उक्तम्
yataḥ --tatropajagmur bhuvanaṁ punānā mahānubhāvā munayaḥ sa-śiṣyāḥ | prāyeṇa tīrthābhigamāpadeśaiḥ svayaṁ hi tīrthāni punanti santaḥ || atrir vasiṣṭhaś cyavanaḥ śaradvān ariṣṭanemir bhṛgur aṅgirāś ca | parāśaro gādhi-suto 'tha rāma utathya indrapramadedhmavāhau || medhātithir devala ārṣṭiṣeṇo bhāradvājo gautamaḥ pippalādaḥ | maitreya aurvaḥ kavaṣaḥ kumbhayonir dvaipāyano bhagavān nāradaś ca || anye ca devarṣi-brahmarṣi-varyā rājarṣi-varyā aruṇādayaś ca | nānārṣeya-pravarān sametān abhyarcya rājā śirasā vavande || sukhopaviṣṭeṣv atha teṣu bhūyaḥ kṛta-praṇāmaḥ sva-cikīrṣitaṁ yat | vijñāpayām āsa vivikta-cetā upasthito 'gre 'bhigṛhīta-pāṇiḥ || ity ādy-anantaram -tataś ca vaḥ pṛcchyam imaṁ vipṛcche viśrabhya viprā iti kṛtyatāyām | sarvātmanā mriyamāṇaiś ca kṛtyaṁ śuddhaṁ ca tatrāmṛśatābhiyuktāḥ || iti pṛcchati rājñi -tatrābhavad bhagavān vyāsa-putro yadṛcchayā gām aṭamāno 'napekṣaḥ | alakṣya-liṅgo nija-lābha-tuṣṭo vṛtaś ca bālair avadhūta-veṣaḥ || tataś ca --pratyutthitās te munayaḥ svāsanebhyaḥ ity-ādy-ante sa saṁvṛtas tatra mahān mahīyasāṁ brahmarṣi-rājarṣi-devarṣi-saṅghaiḥ | vyarocatālaṁ bhagavān yathendur graharkṣa-tārā-nikaraiḥ parītaḥ || ity uktam
Оттого что: «Туда пришли великие духом муни со своими учениками, очищающие мир, — под обычным предлогом хождения по тиртхам; ведь святые сами очищают тиртхи.
Атри, Васиштха, Чьявана, Шарадван, Ариштанеми, Бхригу и Ангирас, Парашара, сын Гадхи, затем Рама, Утатхья, Индрапрамада и Идхмаваха;
Медхатитхи, Девала, Арштишена, Бхарадваджа, Гаутама, Пиппалада, Майтрея, Аурва, Каваша, Кумбхайони, Двайпаяна и Бхагаван Нарада;
и другие — лучшие из деварши и брахмариши, лучшие из раджарши, Аруна и прочие. Царь почтил сошедшихся первейших из разных родов риши и поклонился им головою.
Когда же они удобно уселись, он снова поклонился и, отрешённый умом, стоя пред ними со сложенными ладонями, известил их о том, что намерен делать» — и далее.
Сразу вслед: «И потому, доверившись, вопрошаю вас, о випры, о том, что должно спросить, — о должном. Всей душою рассудите, что должно и что чисто для умирающих, о сведущие».
И когда царь вопрошал так: «Там явился Бхагаван, сын Вьясы, по своей воле бродящий по земле, ни в чём не нуждающийся, с неприметными приметами, довольный своим обретением, окружённый детьми, в облике авадхуты».
И потом: «Встали те муни со своих сидений» — и далее, а в конце: «Он, великий среди величайших, окружённый там сонмами брахмариши, раджарши и деварши, воссиял вполне — как месяц, окружённый множеством планет, созвездий и звёзд» — так сказано.
000000000000 · publicado 1 ene 1970, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перечень имён здесь не украшение: это список свидетелей.
Собрание таких мудрецов и вопрос умирающего царя — вот обстановка, в которой книга была произнесена, и она сама по себе довод.
А пришёл тот, кого не звали: бродит по земле, ни в чём не нуждается, и облик у него вовсе не учительский.