अत्र च स्वदर्शितार्थविशेषप्रामाण्यायैव, न तु श्रीमद्भागवतवाक्यप्रामाण्याय, प्रमाणानि श्रुतिपुराणादिवचनानि यथादृष्टम् एवोदाहरणीयानि । क्वचित् स्वयम् अदृष्टाकराणि च तत्त्ववादगुरूणाम् अनाधुनिकानां प्रचुरप्रचारितवैष्णवमतविशेषाणां दक्षिणादिदेशविख्यातशिष्योपशिष्यीभूतविजयध्वजव्यासतीर्थादिवेदवेदार्थविद्वराणां श्रीमध्वाचार्यचरणानां भागवततात्पर्यभारततात्पर्यब्रह्मसूत्रभाष्यादिभ्यः सङ्गृहीतानि । तैश् चैवम् उक्तं भारततात्पर्ये शास्त्रान्तराणि संजानन् वेदान्तस्य प्रसादतः । देशे देशे तथा ग्रन्थान् दृष्ट्वा चैव पृथग्विधान् ॥ यथा स भगवान् व्यासः साक्षान् नारायणः प्रभुः । जगाद भारताद्येषु तथा वक्ष्ये तदीक्षया ॥ इति । तत्र तदुद्धृता श्रुतिश् चतुर्वेदशिखाद्या, पुराणं च गारुडादीनां सम्प्रति सर्वत्राप्रचरद्रूपम् अंशादिकम् । संहिता च महासंहितादिका तन्त्रं च तन्त्रभागवतादिकं ब्रह्मतर्कादिकम् इति ज्ञेयम्
atra ca sva-darśitārtha-viśeṣa-prāmāṇyāyaiva, na tu śrīmad-bhāgavata-vākya-prāmāṇyāya, pramāṇāni śruti-purāṇādi-vacanāni yathā-dṛṣṭam evodāharaṇīyāni | kvacit svayam adṛṣṭākarāṇi ca tattva-vāda-gurūṇām anādhunikānāṁ pracura-pracārita-vaiṣṇava-mata-viśeṣāṇāṁ dakṣiṇādi-deśa-vikhyāta-śiṣyopaśiṣyībhūta-vijayadhvaja-vyāsatīrthādi-veda-vedārtha-vid-varāṇāṁ śrī-madhvācārya-caraṇānāṁ bhāgavata-tātparya-bhārata-tātparya-brahma-sūtra-bhāṣyādibhyaḥ saṅgṛhītāni | taiś caivam uktaṁ bhārata-tātparye -śāstrāntarāṇi saṁjānan vedāntasya prasādataḥ | deśe deśe tathā granthān dṛṣṭvā caiva pṛthag-vidhān || yathā sa bhagavān vyāsaḥ sākṣān nārāyaṇaḥ prabhuḥ | jagāda bhāratādyeṣu tathā vakṣye tad-īkṣayā || iti | tatra tad-uddhṛtā śrutiś caturveda-śikhādyā, purāṇaṁ ca gāruḍādīnāṁ samprati sarvatrāpracarad-rūpam aṁśādikam | saṁhitā ca mahā-saṁhitādikā tantraṁ ca tantra-bhāgavatādikaṁ brahma-tarkādikam iti jñeyam
И здесь свидетельства — речения шрути, пуран и прочего — приводятся так, как они увидены, лишь ради подтверждения того особого смысла, который показан здесь самим, а не ради подтверждения самого речения «Шримад-Бхагаваты».
Кое-где приводятся и такие, каких я сам в источнике не видел: они собраны из «Бхагавата-татпарьи», «Бхарата-татпарьи», бхашьи на «Брахма-сутру» и прочих сочинений стоп Шри Мадхвачарьи. Он — учитель проповедников учения об истине, и не из нынешних; вайшнавское учение в его особом виде распространено обильно; учениками его и учениками учеников стали Виджаядхваджа, Вьясатиртха и прочие лучшие знатоки Веды и смысла Веды, прославленные в южной и прочих странах.
Ими же в «Бхарата-татпарье» сказано так: «Познавая иные писания милостью „Веданты“ и видя в стране за страною книги разного рода, — как изрёк их тот Бхагаван Вьяса, Сам Господь Нараяна, в „Бхарате“ и прочих, так и я скажу, Его взглядом».
Из приведённого там: шрути — «Чатурведа-шикха» и прочие; пурана — части и прочее из «Гаруды» и прочих, ныне повсюду не ходящие; самхита — «Маха-самхита» и прочие; тантра — «Тантра-Бхагавата» и прочие, «Брахма-тарка» и прочее. Так должно разуметь.
000000000000 · publicado 1 ene 1970, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Оговорка о цитатах сделана честно: часть их взята из вторых рук.
И сразу названо, из чьих именно, — чтобы читатель мог проверить или хотя бы знать цену.
Различение целей тонкое: чужое свидетельство подпирает толкование, а не саму книгу; книга в подпорках не нуждается.