पौर्णमासी (सस्नेहम् आलोक्य ।) वत्से, क्षणम् एकान्ते निविश्य पुष्पेषु लेखो निर्मीयताम् । यथायं कृष्णाय स्वसखिभ्यां समर्प्यते ।
(राधा सखीभ्यां सह निष्क्रण्ता ।)
पौर्णमासी (परिक्रम्य) : नान्दीमुखि ! कृष्णोऽपि नातिदूरे भविष्यति, यद् अत्र दक्षिणतो नैचिकीनिकुरम्बस्य हम्बारवाडम्बरोऽयम् अम्बरम् आक्रामति । तद् अहं स्नाहार्थं व्रजामि । (इति निष्क्रान्ते ।)
paurṇamāsī (sa-sneham ālokya |) vatse, kṣaṇam ekānte niviśya puṣpeṣu lekho nirmīyatām | yathāyaṁ kṛṣṇāya sva-sakhibhyāṁ samarpyate |
(rādhā sakhībhyāṁ saha niṣkraṇtā |)
paurṇamāsī (parikramya) : nāndīmukhi ! kṛṣṇo’pi nātidūre bhaviṣyati, yad atra dakṣiṇato naicikī-nikurambasya hambā-ravāḍambaro’yam ambaram ākrāmati | tad ahaṁ snāhārthaṁ vrajāmi | (iti niṣkrānte |)
metro no identificado
Паурнамаси (с нежностью глядя): Дитя, сядь-ка ненадолго в уединении и напиши письмо на цветах, чтобы твои подруги отнесли его Кришне. (Радха уходит с подругами.) Паурнамаси (пройдя): Нандимукхи! Кришна, верно, недалеко: вон на юге пышное мычание стада добрых коров заполняет небо. Пойду совершу омовение. (Обе уходят.)
0fc1cd20a5f9 · publicado 24 sept 2026, 5:43:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Так появляется «любовное письмо», давшее имя второму действию.