मधुमङ्गलः : अइ बाआलिए! चिट्ठ चिट्ठ ! दिट्ठो मए उक्खित्तदण्डमण्डलेहिं गोबेहिं गोवड्ढणो धरिदो । तुमं कीस एक्कं ज्जेब्ब पिअबअस्सं संभावेसि ?
कृष्णः : ललिते, अलम् अतिप्रसङ्गेन । तन् निवर्तस्व ।
ललिता : सुंदर, सब्बगोउलसुहकारिणो बि तुअत्तो कधं सा एका ज्जेब्ब दुक्खं अरिहदि बरीअसी ?
madhumaṅgalaḥ : a{i} bāālie! ciṭṭha ciṭṭha ! diṭṭho mae ukkhitta-daṇḍa-maṇḍalehiṁ gobehiṁ govaḍḍhaṇo dharido | tumaṁ kīsa ekkaṁ jjebba pia-baassaṁ saṁbhāvesi ?
kṛṣṇaḥ : lalite, alam ati-prasaṅgena | tan nivartasva |
lalitā : suṁdara, sabba-goula-suha-kāriṇo bi tuatto kadhaṁ sā ekā jjebba dukkhaṁ arihadi barīasī ?
metro no identificado
Мадхумангала: Ах ты, глупышка! Стой, стой! Я видел, как Говардхану держали пастухи, подняв свои палки кругом. Что ж ты приписываешь это одному моему милому другу? Кришна: Лалита, довольно пустых разговоров. Возвращайся. Лалита: Красавец, ты ведь даришь счастье всей Гокуле; как же одна она заслужила от тебя горе, любимый?
ec73d6333d2a · publicado 24 sept 2026, 5:43:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con