तदीदृशलीलावेशः परपरगच्छपृच्छाभिनिवेशतः क्रमशः प्रचितनिष्क्रमीकृतिम् अवाप, यत् पृच्छाभिनिवेशश् चैवम् अपगच्छति स्म, यथा—
कांश्चित् विकासिकुसुमैर् उपहासभावान्
कांश्चिन् नताग्रवलनैर् विमुखीकृतास्यान् ।
कांश्चिन् मदालिविरुतै रूषितोक्तियुक्तान्
मत्वा तरूंस् तद् अनुयोगरसाद् विरेमुः ॥22॥
tadīdṛśalīlāveśaḥ paraparagacchapṛcchābhiniveśataḥ kramaśaḥ pracita-niṣkramīkṛtim avāpa, yat pṛcchābhiniveśaś caivam apagacchati sma, yathā—
kāṁścit vikāsi-kusumair upahāsa-bhāvān
kāṁścin natāgra-valanair vimukhī-kṛtāsyān |
kāṁścin madāli-virutai rūṣitokti-yuktān
matvā tarūṁs tad anuyoga-rasād viremuḥ ||22||
छन्द अज्ञात
Так погружённость в игры, от настойчивых расспросов одного дерева за другим, постепенно дошла до предела и угасла; а настойчивость расспросов прошла вот как: сочтя, что одни деревья насмехаются распустившимися цветами, другие отвернулись, склонив верхушки, третьи гневно отвечают гудением хмельных пчёл, — они оставили расспросы.
b34fc326d576 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:10:52 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से