भावश् च न कामतां भावयते, किन्तु तन्निभप्रेमविशेषताम् एव, यतः—
उत्कण्ठा प्राप्तियोगः प्रतिपदमिलनाश्लेषचुम्बादिकेलिः
श्रीगोपीकृष्णयोर् अप्य् अवरतरुणयोर् अप्य् अमी तुल्यरूपाः ।
किन्तु प्राचोर् मिथः स्युर् निरुपाधिहिततामात्रशर्मप्रधानास्
तेऽर्वाचोर् आत्मतृप्तिप्रवलनपरतामात्रकॢप्ताः प्रथन्ते ॥44॥
bhāvaś ca na kāmatāṁ bhāvayate, kintu tan-nibha-prema-viśeṣatām eva, yataḥ—
utkaṇṭhā prāpti-yogaḥ pratipada-milanāśleṣa-cumbādi-keliḥ
śrī-gopī-kṛṣṇayor apy avara-taruṇayor apy amī tulya-rūpāḥ |
kintu prācor mithaḥ syur nirupādhi-hitatāmātra-śarma-pradhānās
te’rvācor ātma-tṛpti-pravalana-paratāmātra-kḷptāḥ prathante ||44||
छन्द अज्ञात
А это чувство рождает не похоть, а лишь особую любовь, похожую на неё. Ведь томление, обретение, игра встреч на каждом шагу, объятий, поцелуев и прочего с виду одинаковы и у Шри гопи с Кришной, и у обычной юной четы; но у первых главное в этом — радость одного лишь бескорыстного блага друг друга, а у вторых всё устроено лишь ради умножения собственного удовольствия.
9e061c93b87b · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:11:23 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Здесь проходит граница между премой и камой: внешне одни и те же проявления различаются тем, для кого они совершаются.