केवलस् तु बलदेवस् ताव् अभिजगाम, प्रणनाम च व्रजराजम् । दत्तसुखसमाजे व्रजराजे तु, तम् उपगूह्य विस्मृतबाह्यतया किञ्चन चासमूह्य क्षणकतिपयं विरमति । पुनश् च रामे पुनः पुनर् नमति, रामानुजः सहसा सहसा परिक्रम्य परमरम्यनिजस्पर्शामृतस्पर्शनतः प्रथमं मातरम् एव कातरः पुनर् जीवलोकम् आलोकयामास, क्रमशस् त्व् अन्यम् अन्यम् अपि ।
kevalas tu baladevas tāv abhijagāma, praṇanāma ca vraja-rājam | datta-sukha-samāje vraja-rāje tu, tam upagūhya vismṛta-bāhyatayā kiñcana cāsamūhya kṣaṇa-katipayaṁ viramati | punaś ca rāme punaḥ punar namati, rāmānujaḥ sahasā sahasā parikramya parama-ramya-nija-sparśāmṛta-sparśanataḥ prathamaṁ mātaram eva kātaraḥ punar jīva-lokam ālokayāmāsa, kramaśas tv anyam anyam api |
Лишь Баладева вышел к ним навстречу и поклонился царю Враджа. А царь Враджа, одаряя всех радостью, обнял его и, забыв обо всём внешнем, несколько мгновений не мог ничего сообразить. И пока Рама снова и снова кланялся, Младший брат Рамы, вдруг обойдя всех, в тревоге, касанием нектара Своего прелестнейшего прикосновения первой вернул к миру живых мать, а затем по очереди и остальных.
c2bac2271da9 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:33:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами