तत्राथ दत्तस्वातन्त्र्यतया विप्रान् आमन्त्र्य परमान्नादिभिः सन्तर्प्य तदभीप्सितानि वीप्सया समर्प्य, द्वादश्यतिक्रमभिया तत्प्रवणधिया व्रतम् इदम् अच्छिद्रप्रथम् अस्त्व् इति प्रार्थ्य, गीर्भिस् तदाशीर्भिस् तत्र सामर्थ्यं समर्थकृतार्थंमन्यास् ते धन्या बहुलकुतूहलतः सर्व एव व्रजम् आव्रजन्ति स्म ।
यत्र व्रजाध्यक्षः स्वयम् अध्वानं व्रजन्, मध्येसुतद्वयम् अभ्राजिष्ट ।
अथ कथकस् ताम् एतां कथां समापयन् श्रीव्रजेश्वरं प्रत्य् आह—
tatrātha datta-svātantryatayā viprān āmantrya paramānnādibhiḥ santarpya tad-abhīpsitāni vīpsayā samarpya, dvādaśyatikrama-bhiyā tat-pravaṇa-dhiyā vratam idam acchidra-pratham astv iti prārthya, gīrbhis tad-āśīrbhis tatra sāmarthyaṁ samartha-kṛtārthaṁ-manyās te dhanyā bahula-kutūhalataḥ sarva eva vrajam āvrajanti sma |
yatra vrajādhyakṣaḥ svayam adhvānaṁ vrajan, madhye-suta-dvayam abhrājiṣṭa |
atha kathakas tām etāṁ kathāṁ samāpayan śrī-vrajeśvaraṁ praty āha—
размер не определён
Затем, получив свободу, они пригласили брахманов, угостили их сладким рисом и прочим, снова и снова одарили желанным и, боясь пропустить двадаши, всей душой молили: «Пусть этот обет будет без изъяна». Считая, что их слова и благословения сделали их способными и исполненными, эти благословенные в великом веселье все вернулись во Врадж. И сам глава Враджа, идя дорогой, сиял между двумя сыновьями. Затем рассказчик, завершая этот рассказ, сказал Шри владыке Враджа:
44b49491bb1f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:33:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами