तच्छ्रवणतो रोषेणैव साटोपं तासां वासनहारादिकम् आदातुम् उपसर्पति श्रीव्रजेन्द्रनन्दने स्फुटम् एव चम्पकलता सोल्लुण्ठम् अवदीत्
वने फुल्ले चिल्लातकपतिर् अयं बाढम् असकृत्
सतीर् अस्मान् प्रीत्या परिचरति भोगादिकुसुमैः ।
इति श्रीवृत्तान्तं निशमयितुम् आर्यां दिश नृपे
यथा शृण्वन्न् अस्मै स्रजम् इह सुखं प्रेषयति सः ॥
tac-chravaṇato roṣeṇaiva sāṭopaṁ tāsāṁ vāsana-hārādikam ādātum upasarpati śrī-vrajendra-nandane sphuṭam eva campakalatā solluṇṭham avadīt
vane phulle cillātaka-patir ayaṁ bāḍham asakṛt
satīr asmān prītyā paricarati bhogādi-kusumaiḥ |
iti śrī-vṛttāntaṁ niśamayitum āryāṁ diśa nṛpe
yathā śṛṇvann asmai srajam iha sukhaṁ preṣayati saḥ ||
Услышав это, сын царя Враджа будто в гневе, с важностью, подошёл, чтобы отнять у них одежды, ожерелья и прочее, — и Чампакалата открыто и насмешливо сказала: «Этот атаман разбойников в цветущем лесу не раз усердно и с любовью обслуживает нас, верных жён, цветами для услады. Пошли к царю почтенную женщину с этой славной вестью — пусть он, услышав, с радостью пришлёт сюда ему гирлянду!»
d349d635d39f · опубликовано 23 сент. 2026 г., 23:08:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Насмешка Чампакалаты: вместо того чтобы грабить, пусть получит «награду» от отца-царя за то, как он «служит» пастушкам. Гирлянда от царя — знак награды; и пусть весь Врадж узнает, чем занят царевич.