इति चम्पकलतालपितम् अवधार्य स्मित्वा सशिरोधुनानम् उवाच कृष्णः—
नृपेन्द्रेणैवाराद् अपणविपिनस्यावनकृते
नियुज्यास्मान् शश्वद् यद् उत गदितं तच् छृणुत भोः ।
निजो वा बाह्यो वा हरति य इहास्यापि गलितं
दलं वा पुष्पं वा हरत किल तद्वस्त्रपदकम् ॥
iti campakalatā-lapitam avadhārya smitvā sa-śiro-dhunānam uvāca kṛṣṇaḥ—
nṛpendreṇaivārād apaṇa-vipinasyāvana-kṛte
niyujyāsmān śaśvad yad uta gaditaṁ tac chṛṇuta bhoḥ |
nijo vā bāhyo vā harati ya ihāsyāpi galitaṁ
dalaṁ vā puṣpaṁ vā harata kila tad-vastra-padakam ||
Выслушав Чампакалату, Кришна улыбнулся, покачал головой и сказал: «Слушайте, эй, что сам царь царей раз и навсегда сказал, назначив нас охранять лес-лавку: свой ли, чужой ли — кто унесёт отсюда хоть упавший лист или цветок, у того забирайте одежду и украшения!»
78cf0052ede6 · опубликовано 23 сент. 2026 г., 23:08:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Кришна ссылается на «царский указ». Спор перешёл в юриспруденцию, и каждая сторона приводит свой «закон».