हन्त, तासु च सर्वाधिका या तु राधिका, सा खलु तदारम्भसम्भवाद् एव प्रायः सर्वदा मूर्च्छाम् ऋच्छति । यत्र च,
“पूर्वानुरागगलितां मम लम्भनेऽपि
लोकापवाददलिताम् अथ मद्वियुक्तौ ।
दावानलज्वलितजातिवनीसदृक्षाम्
एतां कथं कथम् अहं बत सान्त्वयामि?” ॥2॥
hanta, tāsu ca sarvādhikā yā tu rādhikā, sā khalu tad-ārambha-sambhavād eva prāyaḥ sarvadā mūrcchām ṛcchati | yatra ca,
“pūrvānurāga-galitāṁ mama lambhane’pi
lokāpavāda-dalitām atha mad-viyuktau |
dāvānala-jvalita-jāti-vanī-sadṛkṣām
etāṁ kathaṁ katham ahaṁ bata sāntvayāmi?” ||2||
Ах, но из них всех выше всех Радхика: как только начинается разлука, Она почти всегда падает без чувств. И тогда: «Изнурённую первой любовью, сокрушённую людской молвой, когда обрела Меня, а в разлуке со Мной — как жасминовая роща в лесном пожаре, — как, как Мне, ах, утешить Её?»
db7483229679 · 发布于 2026年9月24日 18:36:37 UTC
可用语言RU用方向键翻颂