विस्रस्तं वरकेशबन्धम् उदयद्रोमाञ्चपुञ्जं स्खलद्वाक्पीयूषभरं त्रुटन्मणिसरस्रक्खण्डितालेपनम् ।यत् तत् कॢप्तपरिच्छदं रसमयीं यत् तद् विचेष्टां दधद्धामद्वन्द्वम् अनङ्गविह्वलम् उपैम्य् एकात्म वृन्दावने ॥6.55॥
visrastaṁ vara-keśa-bandham udayad-romāñca-puñjaṁ skhalad-vāk-pīyūṣa-bharaṁ truṭan-maṇisara-srak-khaṇḍitālepanam |yat tat kḷpta-paricchadaṁ rasamayīṁ yat tad viceṣṭāṁ dadhaddhāma-dvandvam anaṅga-vihvalam upaimy ekātma vṛndāvane ||6.55||
Единый с ними душой, я приближаюсь во Вриндаване к паре сияний, обессиленной любовью: волосы распущены, волоски встали, речь, полная нектара, запинается, нити самоцветов и гирлянды порваны, умащения стёрты, одежда кое-как надета, и они являют то одно, то другое полное расы движение.
a11a7a3eb62e · published Sep 30, 2026, 12:15:51 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — śārdūla-vikrīḍita.