यत्र च—विलासिन्य इव ललितपत्राङ्कुराः, स्वाधीनभर्तृका इव प्रियेण तरुणाभिरामेण सदोपगूढाः, अनुरागिण्य इव समुत्कलिकाः, नाकसंसद इव विलसत्सुपर्वाणः, पुष्पवत्योऽपि नीरजस्काः, वक्रा अपि न वक्राः, चञ्चला अपि नाचिररोचिषः, सततभ्रमरा अपि अभ्रमराः, मरुदान्दोलिता अपि न मरुत्स्पृष्टाः, सर्वा एव सर्वकामप्रदा वीरुधः ॥4॥
yatra ca—vilāsinya iva lalitapatrāṅkurāḥ, svādhīnabhartṛkā iva priyeṇa taruṇābhirāmeṇa sadopagūḍhāḥ, anurāgiṇya iva samutkalikāḥ, nākasaṁsada iva vilasatsuparvāṇaḥ, puṣpavatyo'pi nīrajaskāḥ, vakrā api na vakrāḥ, cañcalā api nācirarociṣaḥ, satatabhramarā api abhramarāḥ, marudāndolitā api na marutspṛṣṭāḥ, sarvā eva sarvakāmapradā vīrudhaḥ ||4||
Там лианы — как красавицы: с прелестными побегами-узорами; как героини, чей милый всегда рядом: их всегда обнимает юное прекрасное дерево; как влюблённые: полны бутонов-тоски; как собрание богов: с сияющими коленцами-праздниками. Они в цвету — но без пыли-нечистоты; изогнуты — но не лукавы; трепетны — но не молнии; полны пчёл — но не блуждают; колышет их ветер — но их не касается мирское. Все лианы там исполняют любое желание.
94ad715ac958 · publicado 28 sept 2026, 22:23:45 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Лианы сравнены с героинями любовной поэзии; каждое сравнение — игра слов (puṣpavatī — «цветущая» и «в месячных», rajas — «пыльца» и «нечистота»; bhramara — «пчела» и «блуждание»).