अथ निदाघधामनि धामनिवहो निखिलजनतापदो जनतापदोघ इव य आसीत्, तमवहार्य हार्यनुष्णभावं गते भावङ्गतेरितदर्शनीयत्वे खचरमचरमगिरिकन्दरादरावरोहरोहदाकाङ्क्षे सति, शीतलीभूतभूतले प्रबलदाहज्वरसंज्वरसंत्यागसुस्पर्शे जनशरीर इव विगतमहोष्मणि ।
atha nidāghadhāmani dhāmanivaho nikhilajanatāpado janatāpadogha iva ya āsīt, tamavahārya hāryanuṣṇabhāvaṁ gate bhāvaṅgateritadarśanīyatve khacaramacaramagirikandarādarāvaroharohadākāṅkṣe sati, śītalībhūtabhūtale prabaladāhajvarasaṁjvarasaṁtyāgasusparśe janaśarīra iva vigatamahoṣmaṇi |
И вот, когда жар — палящий, как сонм бед для людей, — в обители лета улёгся и стал нежарким, когда солнце желало спуститься в пещеру западной горы, а земля остыла, словно тело человека, покинутое сильной лихорадкой;
c76715a829e4 · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 12:58:01 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Фраза продолжается.