ततश्च प्रक्षालितघनजम्बालमिव नभस्तलम्, सुजनमनांसीव सुप्रसन्नानि सलिलानि, उत्तमश्लोकश्लोका इव लब्धविकाशाः काशाः, निशानिशात इव निशाकरः, कृतोद्वर्तनानीव नक्षत्राणि, विकसितसप्तच्छदामोदमेदुरा वनश्रीः, अपगतमानकालुष्याः प्रमदा इव क्रमह्रसत्कमला धवला बलाहकततीः, सितसूक्ष्मसिचयविततीविततीकृत्येव वर्षासारसारस्यापसारणे वितते द्योतते धोरमणी तपस्विनी ॥101॥
tataśca prakṣālitaghanajambālamiva nabhastalam, sujanamanāṁsīva suprasannāni salilāni, uttamaślokaślokā iva labdhavikāśāḥ kāśāḥ, niśāniśāta iva niśākaraḥ, kṛtodvartanānīva nakṣatrāṇi, vikasitasaptacchadāmodamedurā vanaśrīḥ, apagatamānakāluṣyāḥ pramadā iva kramahrasatkamalā dhavalā balāhakatatīḥ, sitasūkṣmasicayavitatīvitatīkṛtyeva varṣāsārasārasyāpasāraṇe vitate dyotate dhoramaṇī tapasvinī ||101||
И тогда небо — будто отмыто от грязи туч; воды — прозрачны, как умы добрых людей; цветы каша раскрылись, как стихи о Прославленном стихами; луна — будто отточена ночью; звёзды — будто натёрты; краса леса — густа благоуханием раскрытых саптаччхад; ряды облаков, белые, как женщины, чья обида прошла, всё уменьшаются, как лотосы; и небо, словно расстелив белую тонкую ткань, отстранив сочность дождей, сияет, как подвижница.
bef52b566a36 · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 12:58:01 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
По ШБ 10.20.33–47.