सा हि आसारसारसलिलैः स्नातेव, मेघमहोमहोज्ज्वलनीलशाटिकयाशाटिकया कयाचन समावृतावयवेव, प्रतिभवनपटलपटलपटलपरिगतमदमेदुरकलापिकलापिकलापैरायतायतैः स्नानतिमितममितमतिघनं केशपाशं प्रसार्य शोषयन्तीव, घनमुक्तप्रतीचीमुखसन्ध्यारागसन्ध्यारागप्रतिबिम्बबिम्बप्रभादूरसिन्दूरशोभालभालस्थलेव समनुकृतगवाक्षगवाक्षनिकुरम्बेण श्रीकृष्णरूपसौन्दर्यानयनचतुरनयनचतुरशीतिसहस्रणेव, सुकृतसुकृतपाकलब्धेनेव पश्यन्तीव, घनमहोन्नत्या निरातपताकान्तपताकान्तकरकिशलयैरिव कृष्णागमनसुखमुल्लासयन्ती लासयन्तीव मनो मनोरथाक्रान्तम्, परितः परितस्थुषां निर्वृष्टेऽपि घने सम्भूय भूयश उपचितानामवनीराणां नीराणां रुचिजितकर्पूररेणुरेणुकादलदेलबालुकापरिमलबालुकापरिमिलननिष्पङ्कयापङ्कया प्रणालिकालिकासु प्रवहन्त्या धारया रयातिरेकेणागच्छन्तीनां धेनूनामकैतवां श्रद्धामाधाय यतमानेवासीच्चरणधावनाय भवनाय भवन्तीनाम् ॥57॥
sā hi āsāra-sārasalilaiḥ snāteva, meghamaho-mahojjvala-nīlaśāṭikayāśāṭikayā kayācana samāvṛtāvayaveva, pratibhavana-paṭala-paṭala-paṭalaparigata-madamedurakalāpikalāpi-kalāpairāyatāyataiḥ snānatimitamamitamatighanaṁ keśapāśaṁ prasārya śoṣayantīva, ghanamuktapratīcīmukhasandhyārāgasandhyārāgapratibimbabimbaprabhādūrasindūraśobhāla-bhālasthaleva samanukṛta-gavākṣa-gavākṣa-nikurambeṇa śrīkṛṣṇarūpa-saundaryānayana-catura-nayana-caturaśītisahasraṇeva, sukṛtasukṛtapākalabdheneva paśyantīva, ghanamahonnatyā nirātapatākānta-patākānta-karakiśalayairiva kṛṣṇāgamanasukhamullāsayantī lāsayantīva mano manorathākrāntam, paritaḥ paritasthuṣāṁ nirvṛṣṭe'pi ghane sambhūya bhūyaśa upacitānāmavanīrāṇāṁ nīrāṇāṁ rucijitakarpūra-reṇu-reṇukā-daladelabālukāparimala-bālukā-parimilananiṣpaṅkayāpaṅkayā praṇālikālikāsu pravahantyā dhārayā rayātirekeṇāgacchantīnāṁ dhenūnāmakaitavāṁ śraddhāmādhāya yatamānevāsīccaraṇadhāvanāya bhavanāya bhavantīnām ||57||
Она будто искупалась в водах ливня; будто покрыла тело какой-то синей, как сияние туч, одеждой; будто сушила, распустив, влажные длинные волосы — длинные хвосты хмельных павлинов на каждой кровле; будто лоб её сиял синдуром — отражением вечерней зари на западе, открывшейся из-за туч; будто смотрела на красу Шри Кришны восемьюдесятью четырьмя тысячами глаз — окон, обретённых благими делами; будто руками-ростками стягов без солнечного зноя будила радость прихода Кришны и заставляла плясать ум, полный желаний; а вокруг, когда туча уже пролилась, струи воды, собравшиеся из водоёмов, чистые, как пыль камфары, без грязи, стекая по желобам, словно старались омыть ноги коровам, возвращавшимся в свои дома.
825d10e8ea2e · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 12:58:01 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Город Враджа в облике красавицы.