कृष्णस् तु गूढम् अपि स्मितम् अगूढ । समूढप्रियवद्यतयाप्य् अवादीत्—हन्त, नहि नहि, यस्माद् व्रतकृशतया भृशदयाविषया एव यूयम्, न तु दूयमानताम् अर्हथ ।
ता ऊचुः—
स्पृहयालुश् चान्यवस्त्रं गृहयालुश् च यः स तु ।
शीतलुषु दयालुश् चेद् आश्चर्यातिशयालुता ॥22॥
kṛṣṇas tu gūḍham api smitam agūḍha | samūḍha-priya-vadyatayāpy avādīt—hanta, nahi nahi, yasmād vrata-kṛśatayā bhṛśa-dayā-viṣayā eva yūyam, na tu dūyamānatām arhatha |
tā ūcuḥ—
spṛhayāluś cānya-vastraṁ gṛhayāluś ca yaḥ sa tu |
śītaluṣu dayāluś ced āścaryātiśayālutā ||22||
छन्द अज्ञात
А Кришна, хоть и таил улыбку, не скрыв её, с медовой речью сказал: «Ах, нет-нет: вы, исхудавшие от обета, — предмет великого сострадания и не заслуживаете мучений». Они ответили: «Если тот, кто жаждет чужой одежды и охоч её забрать, сострадает озябшим, — вот уж диво из див!»
68795f726091 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 9:43:03 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से