नीतैश् च ताः परमविनीताः श्रीकृष्णमात्रानुयात्रावताः परमापन्निर्गताः परलोकाद् इवागताः पितृभ्यां मेनिरे । परमसौकुमार्येण कौमारवर्येण सङ्गता एव चानुवभूविरे । तथा हि—
तदामूर् निर्मायापतिनिलयकारावसतयो
विशुद्धाः शुद्धान्तेष्व् अखिलसुहृदां सम्मदकृतः ।
क्षणं मातुः क्रोडे क्षणम् अथ पितुर् दृष्टिविषये
क्षणं तद्बन्धूनां प्रणयवलये लालनम् अयुः ॥31॥
nītaiś ca tāḥ parama-vinītāḥ śrī-kṛṣṇa-mātrānuyātrāvatāḥ paramāpan-nirgatāḥ paralokād ivāgatāḥ pitṛbhyāṁ menire | parama-saukumāryeṇa kaumāra-varyeṇa saṅgatā eva cānuvabhūvire | tathā hi—
tadāmūr nirmāyāpati-nilaya-kārāvasatayo
viśuddhāḥ śuddhānteṣv akhila-suhṛdāṁ sammada-kṛtaḥ |
kṣaṇaṁ mātuḥ kroḍe kṣaṇam atha pitur dṛṣṭi-viṣaye
kṣaṇaṁ tad-bandhūnāṁ praṇaya-valaye lālanam ayuḥ ||31||
„И их, доставленных домой, смиренных, чьим спутником был лишь Кришна, родители встретили так, словно они избежали великой беды и вернулись с того света. И они снова ощутили нежность лучшей девичьей поры. Ведь — тогда они, избавленные от темницы в доме мнимого мужа, чистые, радуя всех друзей во внутренних покоях, знали ласку: миг — на коленях матери, миг — перед глазами отца, миг — в кругу любви родни“.
5ad2b1bca80c · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:40:47 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Гопи снова становятся дочерьми в родительском доме — и так начинается путь к свадьбе.