स्नानानन्तरम् उच्चकै रुचिधरं तं शक्रनीलप्रभं
वीक्ष्यामन्वत तत्कृतिप्रणयिनस् ते स्वं सुपूर्णक्रियम् ।
या राजन्ति रुचः प्रतिक्षणनवास् तस्मिन्न् अमूः सर्वतो
भद्रास् तेषु कथं प्रसादपदतां कुर्युर् न तल्लिप्सुषु ॥17॥
snānānantaram uccakai ruci-dharaṁ taṁ śakranīla-prabhaṁ
vīkṣyāmanvata tat-kṛti-praṇayinas te svaṁ supūrṇa-kriyam |
yā rājanti rucaḥ pratikṣaṇa-navās tasminn amūḥ sarvato
bhadrās teṣu kathaṁ prasāda-padatāṁ kuryur na tal-lipsuṣu ||17||
„Увидев Его после омовения ярко сияющим, блещущим, как сапфир Индры, любящие это дело сочли, что исполнили его сполна. Сияния, что каждый миг новыми лучатся в Нём, во всём благи — как же им не одарить милостью тех, кто их жаждет?“
2ff2bc293b93 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:47:53 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами