तस्माद् अमूश् चमूरुनेत्रे वयं सवयसस् तव चरणपातम् आचरामः । समाचरास्माकं स्मायकं सुखम् इति ।
तद् एवं प्रसङ्गे कृतासङ्गे तस्याः कापि धात्रेयी समागत्य सप्रणयकोपं वितत्य बभाषे—अयि सुतनु किम् अत्र वितनुषे ? तवाधिवाससमयः समयामास । त्वां सनामव्याहारम् आकारयति सा बृहदीश्वरी इति ।
अथ तद् एतद् वर्ण्यमानम् आकर्ण्य सर्वा एव सानन्दं स्पन्दमानबाहुतया तद्बाहुम् आन्दोल्य ताम् उत्तोल्य मातृसदनम् आसादयितुम् उद्यमयामासुः । उद्यमसमय एव च श्रीव्रजराजद्वारि श्रीवृषभानुद्वारि च हारि दुन्दुभ्यादिकम् उन्ननाद ।
tasmād amūś camūru-netre vayaṁ savayasas tava caraṇa-pātam ācarāmaḥ | samācarāsmākaṁ smāyakaṁ sukham iti |
tad evaṁ prasaṅge kṛtāsaṅge tasyāḥ kāpi dhātreyī samāgatya sa-praṇaya-kopaṁ vitatya babhāṣe—ayi sutanu kim atra vitanuṣe ? tavādhivāsa-samayaḥ samayāmāsa | tvāṁ sa-nāma-vyāhāram ākārayati sā bṛhad-īśvarī iti |
atha tad etad varṇyamānam ākarṇya sarvā eva sānandaṁ spandamāna-bāhutayā tad-bāhum āndolya tām uttolya mātṛ-sadanam āsādayitum udyamayāmāsuḥ | udyama-samaya eva ca śrī-vraja-rāja-dvāri śrī-vṛṣabhānu-dvāri ca hāri dundubhyādikam unnanāda |
размер не определён
„«Потому, лань-глазая, мы, твои подруги, падаем к твоим стопам: подари нам радость, от которой мы улыбнёмся». Пока шла такая беседа, пришла одна из её нянек и с ласковым гневом сказала: «Ах, красавица, что ты тут делаешь? Настал час твоего адхиваса. Тебя зовёт по имени сама госпожа». Услышав это, все радостно, с дрожащими руками, подхватили её под руки, подняли и стали собираться вести её в дом матери. И в тот самый миг у ворот Шри Враджараджи и у ворот Шри Вришабхану прелестно загремели литавры и прочее“.
23e0acb8e5ba · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:47:53 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами