तद् एवं सति च—
उद्धर्षे वृद्धिम् ऋच्छत्य् अनुजनम् अभितश् चेतसः फुल्लतासीद्
इत्य् एवं तर्कयामः स्फुटम् उभयम् इदं चन्द्रमःकैरवाख्यम् ।
किं वा चन्द्राब्धिनाम द्वयम् इदम् अभवद् विश्रुता यत् परस्मात्
प्राचः सम्भूतिर् एवं परम् अनु च मता फुल्लता प्राच एव ॥5॥
tad evaṁ sati ca—
uddharṣe vṛddhim ṛcchaty anujanam abhitaś cetasaḥ phullatāsīd
ity evaṁ tarkayāmaḥ sphuṭam ubhayam idaṁ candramaḥ-kairavākhyam |
kiṁ vā candrābdhi-nāma dvayam idam abhavad viśrutā yat parasmāt
prācaḥ sambhūtir evaṁ param anu ca matā phullatā prāca eva ||5||
„И вот, когда радость росла, у каждого вокруг расцветало сердце. Так рассуждаем: эта пара, радость и сердце, явно зовётся луной и лилией. Или же она стала парой луны и океана: известно ведь, что луна родилась из океана, — а здесь, наоборот, считается, что вслед за радостью расцветает сердце“.
af60b30d96f7 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:47:53 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра образов: луна рождается из океана (при пахтании), а лилия раскрывается при луне. Перевод приблизителен.