तत्र चोभयोर् मनःकथा, यथा—
न प्राग् दृष्टिर् अमुष्य यत् प्रियजनस्यासीत् तद् उच्चैः सुखं
मन्ये सा बत साम्प्रतं समभवद् यत् तस्य तद् दुःखम् ।
तस्य स्वस्य च या क्रमेण ममता जाताधुना सा द्वयं
चूर्णीकर्तुम् अथेच्छतीह किम् अहं कर्तास्मि कर्ता स किम् ॥62॥
tatra cobhayor manaḥ-kathā, yathā—
na prāg dṛṣṭir amuṣya yat priya-janasyāsīt tad uccaiḥ sukhaṁ
manye sā bata sāmprataṁ samabhavad yat tasya tad duḥkham |
tasya svasya ca yā krameṇa mamatā jātādhunā sā dvayaṁ
cūrṇīkartum athecchatīha kim ahaṁ kartāsmi kartā sa kim ||62||
未能识别诗律
И вот о чём думали оба: «Думаю, великим счастьем было то, что прежде я не видела этого любимого; а теперь, ах, увидела — и это горе. Привязанность к Нему и к себе, что росла постепенно, теперь хочет стереть в прах обоих. Что мне делать? Что сделает Он?»
f03c46933e63 · 发布于 2026年9月24日 22:41:18 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Перевод приблизителен.