तमाकर्ण्य समाकुलीभूय भूयशः परित्यक्तशयनासूत्कर्णमभितो निरीक्षमाणासु धेनुषु “किं भोः किं किम्” इति सातङ्कमापृच्छमानेष्वच्छमानेष्वन्योन्यं प्रधानेषु हुं हुमिति निद्रातः समुत्तिष्ठत्सु निद्राणेषु, सचकितं श्रीकृष्णमालोकमानासु कुलवधूषु कुलकन्यासु च तासां भयविह्वलतामालोक्य “मा भेतव्यं मा भेतव्यम्” इति सप्रणयगाम्भीर्यमाश्वासयति च श्रीव्रजपुरन्दरनन्दने केचिदेवं वितर्कयामासुः ॥
tamākarṇya samākulībhūya bhūyaśaḥ parityakta-śayanāsūtkarṇamabhito nirīkṣamāṇāsu dhenuṣu “kiṁ bhoḥ kiṁ kim” iti sātaṅkamāpṛcchamāneṣvacchamāneṣvanyonyaṁ pradhāneṣu huṁ humiti nidrātaḥ samuttiṣṭhatsu nidrāṇeṣu, sacakitaṁ śrīkṛṣṇamālokamānāsu kulavadhūṣu kulakanyāsu ca tāsāṁ bhayavihvalatāmālokya “mā bhetavyaṁ mā bhetavyam” iti sapraṇayagāmbhīryamāśvāsayati ca śrīvrajapurandaranandane kecidevaṁ vitarkayāmāsuḥ ||
Услышав это, коровы в смятении вскочили с лежанок и, навострив уши, оглядывались вокруг; старшие тревожно спрашивали друг друга: «Что, эй, что, что?»; спящие, крякая, поднимались ото сна; знатные невестки и девушки с испугом смотрели на Шри Кришну; и когда сын владыки города Враджа, видя их смятение, с любовью и величавостью утешал: «Не бойтесь, не бойтесь!» — некоторые так рассуждали:
25e1a5f55d28 · published Sep 28, 2026, 11:10:19 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Пробуждение от крика о беде.