गोष्ठक्ष्मापतिदम्पती श्वशुरतां रामानुजः स्वामितां
वृन्दारण्यम् इदं सदापि भजताम् आरामतां नः परि ।
याः स्नेहाद् व्यतिबद्धहस्तम् अभितः कालिन्दि मग्ना भवत्
पानीयान्तर् अमूर् भजन्तु सखितां त्वाम् आश्रितास् तद् वयम् ॥48॥
goṣṭha-kṣmāpati-dampatī śvaśuratāṁ rāmānujaḥ svāmitāṁ
vṛndāraṇyam idaṁ sadāpi bhajatām ārāmatāṁ naḥ pari |
yāḥ snehād vyatibaddha-hastam abhitaḥ kālindi magnā bhavat-
pānīyāntar amūr bhajantu sakhitāṁ tvām āśritās tad vayam ||48||
«Пусть чета владык пастушьей земли будет нам свёкром и свекровью, младший брат Рамы — супругом, а этот лес Вриндаван навеки — нашим садом. Мы, что из любви, сплетя руки, погружаемся в твои воды, Калинди, — пусть станем твоими подругами: к тебе мы прибегли».
0376b2c4b67e · published Sep 24, 2026, 8:10:34 PM UTC
Available inRUPage between verses with