तद् एवं सति तूर्णितमनाः पूर्णिमा तु जायाधवौ ताव् अथ राधामाधवौ सनीतिभिर् याचनाचनरीतिभिर् एकासनगतौ विततान । यत्र च—
एकस्मिन्न् आसने तन्मिथुनम् उपविशन्नीलपतिद्युतीनां
इन्द्राभं सङ्क्रमेण च्छविविनिर्मिततां धावयद् धूतभेदम् ।
पश्यन्ती पौर्णमासी परिचयबुधताम् आशु सा ना व्रन्ती
दण्डार्धं खण्डबुद्धिः पृथग् उपचरितुं तत्र चित्रायते स्म ॥23॥
tad evaṁ sati tūrṇita-manāḥ pūrṇimā tu jāyā-dhavau tāv atha rādhā-mādhavau sanītibhir yācanā-cana-rītibhir ekāsana-gatau vitatāna | yatra ca—
ekasminn āsane tan-mithunam upaviśan-nīlapati-dyutīnāṁ
indrābhaṁ saṅkrameṇa cchavi-vinirmitatāṁ dhāvayad dhūta-bhedam |
paśyantī paurṇamāsī paricaya-budhatām āśu sā nā vrantī
daṇḍārdhaṁ khaṇḍa-buddhiḥ pṛthag upacarituṁ tatra citrāyate sma ||23||
metro no identificado
„Так было. Тогда Пурнима поспешно, учтиво и с мольбами усадила Радху и Мадхаву, жену и мужа, на одно сиденье. И там — когда та чета села на одно сиденье, их сияния, синее и золотое, смешались, создали подобие радуги и стёрли всякое различие; Паурнамаси, глядя, не могла сразу их различить и с полчаса в растерянности дивилась, как же служить им порознь“.
61c7fc0586e7 · publicado 25 sept 2026, 6:23:49 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.