इति हसित्वा पुनर् आह स्म—अत्र मूर्धानं धुनानः किं ऊहसे ? विना याचनं ताभिः किं चन कथं दीयताम् इति ।
शृणु त्वाम् उपदिशामि—
यो वष्टि स्फुटम् इष्टं
यस्मात् तस्येष्टम् एव स ब्रूयात् ।
याच्ञा रचयति दातुः
सङ्कोचं तत् तु शश्वद् उत्साहम् ॥28॥
iti hasitvā punar āha sma—atra mūrdhānaṁ dhunānaḥ kiṁ ūhase ? vinā yācanaṁ tābhiḥ kiṁ cana kathaṁ dīyatām iti |
śṛṇu tvām upadiśāmi—
yo vaṣṭi sphuṭam iṣṭaṁ
yasmāt tasyeṣṭam eva sa brūyāt |
yācñā racayati dātuḥ
saṅkocaṁ tat tu śaśvad utsāham ||28||
छन्द अज्ञात
Так засмеявшись, она снова сказала: «Что ты качаешь головой — думаешь, как же они дадут что-нибудь без просьбы? Слушай, научу тебя: кто хочет чего-то от кого-то, пусть говорит лишь о желанном тому: просьба смущает дающего, а это всегда пробуждает рвение».
39aacae2f849 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:06:03 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से