अथ पुनः कथम् अपि तद्वासनया कृतबहिर्वृत्तिप्रकाशनया चक्षुषी समुन्मील्य निभालयन्ती चिरं गतम् अपि तम् एव द्विरेफं साक्षाद् इव वीक्ष्यते स्म; वीक्ष्य च पुनर् विरहम् एव सन्ततं निरीक्ष्यते स्म ।
तत्र च पृच्छ्यम् इदं पूर्वं नापृच्छम् इति स विप्रतीसारं पृच्छति स्म—अपि बत मधुपुर्याम् आर्यपुत्रोऽधुनास्ते इति ।
अस्य चायम् अभिप्रायः—
atha punaḥ katham api tad-vāsanayā kṛta-bahir-vṛtti-prakāśanayā cakṣuṣī samunmīlya nibhālayantī ciraṁ gatam api tam eva dvi-rephaṁ sākṣād iva vīkṣyate sma; vīkṣya ca punar viraham eva santataṁ nirīkṣyate sma |
tatra ca pṛcchyam idaṁ pūrvaṁ nāpṛccham iti sa vipratīsāraṁ pṛcchati sma—api bata madhu-puryām ārya-putro’dhunāste iti |
asya cāyam abhiprāyaḥ—
छन्द अज्ञात
Затем, когда эти впечатления снова хоть как-то вернули её чувствам внешнюю жизнь, она открыла глаза и, глядя, увидела будто воочию ту самую пчелу, хоть та давно улетела; а увидев, снова увидела лишь бесконечную разлуку. И тут, раскаиваясь: „Надо было спросить об этом раньше, а я не спросила“, — она спросила: „Жив ли ныне в Мадхупури сын благородного?“ Вот её мысль:
9ed9831fb9f8 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:06:03 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47.