तत्र तन्मुखात् तस्य सुखावस्थितिसम्मतिं मतिम् आनीय पुनर् विशेषं पृच्छति स्म—स्मरति स पितृगेहान् बन्धूंश् च गोपान् इति ।
अत्र चायम् अभिप्रायः—
चित्ते चेद् व्रजम् आव्रजत्य् अनुदिनं सोऽपि स्मरत्य् अन्व् अहं
तं तातं जननीं च ताम् अहह तान्य् आत्मीयवृन्दान्य् अपि ।
तर्हि स्याद् उभयत्र सन्ततम् मिथः स्फूर्तिः समक्षप्रभा
येन स्याम वयं च हन्त मृतकाः शुद्धामृतेनोक्षिताः ॥52॥
tatra tan-mukhāt tasya sukhāvasthiti-sammatiṁ matim ānīya punar viśeṣaṁ pṛcchati sma—smarati sa pitṛ-gehān bandhūṁś ca gopān iti |
atra cāyam abhiprāyaḥ—
citte ced vrajam āvrajaty anudinaṁ so’pi smaraty anv ahaṁ
taṁ tātaṁ jananīṁ ca tām ahaha tāny ātmīya-vṛndāny api |
tarhi syād ubhayatra santatam mithaḥ sphūrtiḥ samakṣa-prabhā
yena syāma vayaṁ ca hanta mṛtakāḥ śuddhāmṛtenokṣitāḥ ||52||
छन्द अज्ञात
Затем, выведав из уст пчелы, что Он там благополучен, она спросила подробнее: „Вспоминает ли Он дом отца и друзей-пастухов?“ Вот её мысль: „Если Он мысленно приходит во Враджу каждый день и каждый день вспоминает того отца, ту мать и, ах, те сонмы своих, — то с обеих сторон было бы непрестанное взаимное видение, сияющее, как воочию, и мы, ах, мёртвые, были бы окроплены чистым нектаром“.
a13871bda63b · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:06:03 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से