स्निग्धकण्ठ उवाच—हन्त, श्रीव्रजेश्वर्यादीनां दीनानां का मर्यादा धैर्याय जाता? किं वा तत्परिजनैः समाधानम् अधायि?
मधुकण्ठ उवाच—अथ व्रजे तु महाकोलाहलव्रजे जाते व्रजेश्वरगृहिणीं रोहिणीं च विहायं विहायम् उपर्य् उपरि परिद्रुतासु वृद्धामध्यावधूषु तासु तदैव दैवनिश्चितदिशः काश्चित् पृथुनगपृतनाम् पतितां पूतनां दृष्ट्वापि विघटितभया निकटम् अटिता विधिघटितस्खलितबाहुघट्टम् आरूढा बालभावाद् अकुतोभयतया खेलन्तम् इव तं बालगोपालम् अविलम्बितं गृहीत्वा तां संवेगजातवेगतया सर्वं चातिहाय गृहाय दुद्रुवुः ।
snigdhakaṇṭha uvāca—hanta, śrī-vrajeśvary-ādīnāṁ dīnānāṁ kā maryādā dhairyāya jātā? kiṁ vā tat-parijanaiḥ samādhānam adhāyi?
madhukaṇṭha uvāca—atha vraje tu mahā-kolāhala-vraje jāte vrajeśvara-gṛhiṇīṁ rohiṇīṁ ca vihāyaṁ vihāyam upary upari paridrutāsu vṛddhā-madhyā-vadhūṣu tāsu tadaiva daiva-niścita-diśaḥ kāścit pṛthu-naga-pṛtanām patitāṁ pūtanāṁ dṛṣṭvāpi vighaṭita-bhayā nikaṭam aṭitā vidhi-ghaṭita-skhalita-bāhu-ghaṭṭam ārūḍhā bāla-bhāvād akutobhayatayā khelantam iva taṁ bāla-gopālam avilambitaṁ gṛhītvā tāṁ saṁvega-jāta-vegatayā sarvaṁ cātihāya gṛhāya dudruvuḥ |
размер не определён
Снигдхакантха сказал: «Ах, какая же твёрдость была у несчастной Шри владычицы Враджа и прочих? И как их успокоили близкие?» Мадхукантха сказал: «Во Врадже поднялся великий шум; старухи, женщины средних лет и невестки, оставив владычицу Враджа и Рохини, бежали, обгоняя друг друга. Тогда некоторые, по воле судьбы угадавшие направление, увидев упавшую Путану, огромную, как горный хребет, без страха подошли, взобрались на её бессильно раскинутую руку, взяли безмятежно, по-детски, будто играющего мальчика-пастушка, и в порыве, бросив всё, побежали домой.
3ac4c0c0514b · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:56:58 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами