तद् एवं तद्व्रजबहिर्धामपामरचर्मकारादिकर्माकारगणानाम् अपि गणना शक्तिसमतिरिक्तता च न व्यक्तीकर्तुं शक्यते, किम् उत गोपादीनाम् इति ।
अथान्वभूद् यथा—
कंसारेः सुमधुरिमा प्रमाणचर्यां
न प्राप्स्यत्य् अधियुगकोटिकूटितोऽपि ।
सा राक्षस्य् अपि रुधिराशनापि यस्य
स्पर्शांशाद् वरसुरभित्वम् आससाद ॥30॥
tad evaṁ tad-vraja-bahir-dhāma-pāmara-carmakārādi-karmākāra-gaṇānām api gaṇanā śakti-samatiriktatā ca na vyaktīkartuṁ śakyate, kim uta gopādīnām iti |
athānvabhūd yathā—
kaṁsāreḥ sumadhurimā pramāṇa-caryāṁ
na prāpsyaty adhiyuga-koṭi-kūṭito’pi |
sā rākṣasy api rudhirāśanāpi yasya
sparśāṁśād vara-surabhitvam āsasāda ||30||
размер не определён
Так что невозможно выразить ни числа, ни силы даже работников, живших за пределами Враджа, — кожевников и прочих, — что уж говорить о пастухах! А испытал он вот что: Сладость Врага Камсы не измерить и за груды миллионов юг: ведь даже та ракшаси, пьющая кровь, от частицы Его касания стала дивно благоуханной.
65de96c5e78f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:56:58 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами