श्रुत्वा पूतनया सुतस्य नयनं तस्यास् तु तस्मान् मृतिं
मूर्च्छन्न् एव तदा व्रजक्षितिपतिः सम्यक् प्रबोधं ययौ ।
लब्ध्वा दुर्धरकालनागदशनत्रोटं यथा तत्क्षणाद्
दिव्यं मन्त्रम् अपि श्रयेत मनुजः कश्चिद् द्रुतं जीवितुम् ॥29॥
śrutvā pūtanayā sutasya nayanaṁ tasyās tu tasmān mṛtiṁ
mūrcchann eva tadā vraja-kṣiti-patiḥ samyak prabodhaṁ yayau |
labdhvā durdhara-kāla-nāga-daśana-troṭaṁ yathā tat-kṣaṇād
divyaṁ mantram api śrayeta manujaḥ kaścid drutaṁ jīvitum ||29||
Услышав, что Путана унесла сына, владыка земли Враджа уже терял сознание; но услышав, что она от Него умерла, пришёл в себя — как человек, укушенный неотвратимой змеёй-смертью, тотчас прибегает к дивной мантре, чтобы выжить.
712bb1fed589 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 18:56:58 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами