तद् अहो ! चामीकरमणिसराकारोऽयं रमणीयरमणीवलयः प्रतियुग्ममध्यं यदि महामरकतायमाननायकसम्बध्यमानताम् आबध्नाति, तदा हृद्यताम् आपद्यते ।
तच् च तथावेशेन मत्प्रवेशेन परं सिध्यतीति निधाय स्थितः सन्न्, अकस्माद् यथामनोरथाकारम् एवावस्थितवान्, यथा स्वयम् अपि कथम् इति तु न तत्प्रथनम् अवाप । ततश् च—
tad aho ! cāmīkara-maṇisarākāro’yaṁ ramaṇīya-ramaṇī-valayaḥ prati-yugma-madhyaṁ yadi mahāmara-katāyamāna-nāyaka-sambadhyamānatām ābadhnāti, tadā hṛdyatām āpadyate |
tac ca tathāveśena mat-praveśena paraṁ sidhyatīti nidhāya sthitaḥ sann, akasmād yathā-manorathākāram evāvasthitavān, yathā svayam api katham iti tu na tat-prathanam avāpa | tataś ca—
размер не определён
И вот, ах, если этот прелестный круг красавиц, подобный нити золотых самоцветов, между каждой парой соединится с вожаком, подобным великому изумруду, тогда он станет по-настоящему пленительным. А это исполнится, лишь если Я войду в него с таким порывом“. Решив так, Он вдруг встал в точности так, как желал, — так что и сам не понял, как это вышло. И тогда —
980a34b85196 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:23:14 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Кришна умножает себя, чтобы встать между каждыми двумя гопи.