स च रासरूप एव निरूप्यते । तथा हि—दीपः शारदभूरिपूरितशशी यत्रास्ति वृन्दावनंरङ्गः श्रीव्रजनायिकाः स्वयम् इमा यूयं कलाकोविदाः ।तं चेमं समयं समेत्य मुदितः सोऽहं हरिः किं परंकर्तास्मि क्षणम् अन्तरा तम् अपि किं रासं विना भोः प्रियाः ॥3॥
sa ca rāsarūpa eva nirūpyate | tathā hi—dīpaḥ śāradabhūripūritaśaśī yatrāsti vṛndāvanaṁraṅgaḥ śrīvrajanāyikāḥ svayam imā yūyaṁ kalākovidāḥ |taṁ cemaṁ samayaṁ sametya muditaḥ so’haṁ hariḥ kiṁ paraṁkartāsmi kṣaṇam antarā tam api kiṁ rāsaṁ vinā bhoḥ priyāḥ ||3||
Этот праздник предстаёт в образе расы. Ведь светильник — полная осенняя луна, сцена — Вриндавана, героини — вы сами, прекрасные женщины Враджи, знатоки искусств. Встретив такой случай, что иное Я, обрадованный Хари, сделаю хоть на миг, кроме расы, о любимые?“
1f607ca50d69 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:23:14 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами