इति क्षीणतमा व्रजजलधिसम्भवाक्षीणचन्द्रमाः सर्वा अपि ताश् चकोराक्षीर् अषडक्षीणयुगपद् लिङ्गनादिना सुखलक्षलक्षितीकृत्य, बलवद् आदृत्य, रासनृत्यविधये निर्जम्बालम् अस्तम्बजालम् अबन्धुरं बन्धुरं कमलबन्धुजापुलिनम् आवृत्य, परस्परकरसंवलनया वलयाकाराश् चकार ।कृते च वलये—
iti kṣīṇatamā vrajajaladhisambhavākṣīṇacandramāḥ sarvā api tāś cakorākṣīr aṣaḍakṣīṇayugapad liṅganādinā sukhalakṣalakṣitīkṛtya, balavad ādṛtya, rāsanṛtya-vidhaye nirjambālam astambajālam abandhuraṁ bandhuraṁ kamalabandhujāpulinam āvṛtya, parasparakarasaṁvalanayā valayākārāś cakāra |kṛte ca valaye—
размер не определён
Так Он всех этих чакороглазых — неущербных лун, рождённых из океана Враджи, хоть и донельзя истаявших от разлуки, — одновременно, втайне от чужих глаз, одарил сотнями тысяч радостей в объятиях и прочем и, крепко обласкав, обвёл для пляски расы ровную, без ила и стерни, прелестную отмель Дочери Друга лотосов, а их, соединив руками друг с другом, выстроил в круг. И когда круг был готов —
ad007fb81f77 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:23:14 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Друг лотосов — солнце; его дочь — Ямуна.